Mighty Eagle, Sexy MF, mister T V, Tim Vanhamel!

Ik mag je een vraag stellen op de radio. Eéntje. Ja, geachte aanbeden getalenteerde vereerde Tim Vanhamel, één vraagje mag ik je voorleggen. Amper eentje. Hoe onmogelijk is dat?Weet je wel hoe gulzig ik ben? Ik heb ongeveer vijfduizendachthonderddertien vragen voor jou. Er zal dus veel verloren gaan tussen ons. Ik ga je niet kunnen vragen welke schoenzolen glijden. Ook niet waar je het vaakst komt in je dromen. Of waaraan je blijft haperen als je een song weggooit, of waaruit volgens jou een muzieknoot bestaat, behalve uit lucht.

Nooit zal ik weten of jij al elektrische schokken van een microfoon hebt gekregen of welke kleuren jij tekent bij Brick is red van The Pixies. En die andere vraag die ook op mijn tong ligt, zal ik niet stellen. Dat is jammer want niet alleen ik had echt graag geweten of geklop in een houten kop hetzelfde is als vijftig verkeerd aangeslagen noten. En ook hoeveel filosofie en logica voor een breed publiek zitten in ‘Welcome to the Blues House’, of waar het huis van de Slapende Simbalen ligt. Dat vraag ik allemaal gewoonweg niet, laat staan of een harp bruikbaar is. Als ik dat allemaal zou vragen had ik nu al een hele stapel vragen en er werd mij expliciet op het hart gedrukt me te beperken tot slechts één vraagje. Maar, by the way, bestaat er een nummer met het woord pikdorser? En zijn er seizoenen in je muziekgoestingen? Het zijn ook mijn zaken niet, maar wanneer heb je voor het laatst geminigolft? En hoe vertaal jij Stiftaufsatze?

En ik ga al helemaal niet persoonlijk worden want daar houd ik zelf niet van. De volgende vragen zullen dus niet over mijn lippen komen: Hoeveel jaar duurt het voor je haar gaat krullen en is het soms moe na een dag lang schudden op je hoofd? Waar is volgens jou de backstage met de saaiste mensen ter wereld? In welke opera wil je een rol, als je met een slijpschijf op je keel gedwongen wordt om in een opera te spelen in een binnenstebuiten gekeerd cactuskostuum?

Ik kan je gewoon een paar zaken voorleggen en dan geef jij je mening. Strikt genomen zijn dat geen vragen. Gewoon woorden van mij aan jou, en jij kan daar dan op repliekeren. Bijvoorbeeld: Wat is de grootste mond die Britney ooit al op de hare heeft gevoeld? Daar heeft ieder zinnig mens toch een mening over. Of nog: komt er ooit een plaat van mevrouwtjes die op de hoek van een straat met hun gebit staan klapperen op het ritme van onhoorbare muziekjes die uit de lucht rollen als sneeuwvlokken?En denk jij dat een verkeersbord van overstekend wild een mens nog eens extra angst aanjaagt, vooral als er tegelijkertijd een dier op je motorkap landt, door de voorruit schuift tot op je schoot en je op een fuif aankomt met in je armen een gewond hert in plaats van een fles schuimwijn?

En hierover heb je zeker een mening, maar ik ga ze dus niet vragen: wat is de beste naam voor een groepje: de Max Monroe Vlekjes of de Sharon Tinkerbell Pluisjes? Watch it - ik ga me nu draaien in de richting van mijn vraag. Door middel van een paar andere, inleidende, introducerende vraagjes als: Wie is zo zuur dat hij vraagt om de grasmachine af te zetten in plaats van de muziek terwijl er in een appartement toch moeilijk een grasmachine kan staan draaien? Hoe klinkt een giraf in draf? wat is seks zonder geluid voor een muzikant?

En vooral: Welke muziek is zo spannend dat ze klinkt alsof er ieder moment een mof kan binnenkomen met grote laarzen die alle vragen kapot maakt door er eens keihard op te trappen tot alle antwoorden er uit vallen maar evengoed komt er niemand binnen en verdwijn je in de kronkels van de muziek? Opgelet, nu komt die ene vraag subtiel aangerold: Wil jij muziek maken voor de film die ik nu maak? Voila, ik ben er geraakt. Bij één vraag die me alle antwoorden zal geven.